حجتالاسلام والمسلمین حبیبالله یوسفی استاد حوزه علمیه کاشان در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در کاشان با اشاره به آیاتی از قرآن کریم، اظهار داشت: پرداخت صدقات موجب تطهیر درونی و بیرونی در اموال و جامعه است.
وی بیان کرد: خداوند سبحان در قرآن کریم فرموده است، یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذا ناجَیْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیْ نَجْواکُمْ صَدَقَةً ذلِکَ خَیْرٌ لَکُمْ وَ أَطْهَرُ فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ ، ای کسانی که ایمان آوردهاید! هرگاه خواستید با رسول خدا، گفتگوی خصوصی داشته باشید، پس قبل از نجوای خود صدقهای (در راه خدا) بدهید. این برای شما بهتر و پاکیزهتر است و اگر (برای صدقه دادن مالی) نیافتید پس همانا خداوند آمرزنده و مهربان است (و میتوانید بدون پرداخت صدقه گفتگوی خصوصی داشته باشید) [مجادله ۱۲]
استاد حوزه در شأن نزول این آیه افزود: برخی از ثروتمندان میآمدند و با پیغمبر(ص) نجوا میکردند و این معنا را برای خود امتیازی تلقی میکردند و فقرا از این مسئله رنج میبردند، خداوند با این آیه امتحانی را برای آنان بیان فرمود مبنی اینکه اغنیا قبل از ملاقات با پیغمبر مبلغی صدقه به فقرا بدهند و بعد با پیغمبر ملاقات کنند اما وقتی این امتحان پیش آمد هیچکس غیر از امیرالمومنین علی (ع) حاضر نشد که صدقه بدهد و با پیغمبر در خلوت سخن بگوید.
وی تصریح کرد: شاید خداوند تبارک و تعالی در این آیه میخواستند عظمت امیرالمؤمنین علی(ع)و علاقه او به پیغمبر(ص) را مشخص فرماید و بعد هم این حکم برداشته شد. بنابر این پس از چند روز آیه بعد نازل شد و این حکم را نسخ کرد و فرمود، «آیا ترسیدید فقیر شوید که از دادن صدقه قبل از نجوا خودداری کردید"؟!» (أَ أَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیْ نَجْواکُمْ صَدَقاتٍ)، معلوم میشود حب مال در دل شما از علاقه به نجوای با پیامبر (ص) بیشتر است و نیز معلوم میشود در این نجواها بیشتر مسائل حیاتی و مهمی مطرح نمیشد، وگرنه چه مانعی داشت که این گروه قبل از نجوا صدقهای میدادند و نجوا میکردند، بخصوص اینکه مقدار خاصی برای صدقه نیز تعیین نشده بود.
استاد حوزه خاطرنشان کرد: بیشتر مفسران شیعه و اهل سنت نوشتهاند تنها کسی که به این آیه عمل کرد، امیرمؤمنان علی(ع) بود چنان که طبرسی در روایتی از خود حضرت نقل میکند که فرمود، «آیهای در قرآن وجود دارد که احدی قبل از من و بعد از من به آن عمل نکرده و نخواهد کرد، من یک دینار داشتم آن را به ۱۰ درهم تبدیل کردم و هر زمان میخواستم با رسول خدا(ص) نجوا کنم درهمی را صدقه میدادم»
به گفته وی، اما اینکه چرا وجوب صدقه قبل از نجوا کردن با پیامبر(ص) تشریع شد و بعد از مدت کوتاهی نسخ گردید؟ شاید آزمایشی بود برای افراد پر ادعایی که اظهار علاقه خاصی به پیامبر(ص) میکردند اما با دستور این آیه معلوم شد که این فقط امیرالمومنین علی(ع) بود که به هر قیمتی ملاقات با پیغمبر را ترک نکرد. در حالی که ثروتمندان مدینه به خاطر پرداخت اندک صدقهای ملاقات خصوصی با آن حضرت را ترک کردند.
حجتالاسلام والمسلمین یوسفی یادآور شد: این حکم برای همیشه در مسلمانان اثر گذاشت و نشان داد تا ضرورتی نباشد نباید وقت گرانبهای پیامبر(ص) و دیگر رهبران بزرگ اسلامی را با نجوا گرفت.
وی ادامه داد: امروز برای زیارت قبر پیامبر(ص) حاضر هستیم هزینههای زیادی بپردازیم، اگر ملاقات خصوصی خود آن حضرت بود شاید حاضر میشدیم مبلغ زیادتری بپردازیم تا آن حضرت را ملاقات کنیم.
استاد حوزه تاکیدکرد: اگر در این دنیا ملاقات آن حضرت ممکن نیست اما برای ملاقات ایشان در بهشت، راه باز است و میتوانیم با اطاعت از خدا، پیغمبر و کمک به فقرا و سادات و فرزندان رسول خدا، مقدمات ملاقات آن بزرگوار در بهشت را فراهم کنیم.
وی با اشاره به اینکه از این آیه میتوان فهمید که اسلام هیچگاه کسی را به خاطر فقر طرد و محروم نساخته است «فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ» ، گفت: صدقه، نوعی تطهیر است، «أَطْهَرُ» چنانکه در آیه دیگری میخوانیم «خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ» و وابستگی به دنیا، پلیدی و دل کندن از آن پاکی است «ذلِکَ خَیْرٌ لَکُمْ وَ أَطْهَرُ».
نظر شما